Skip to content

De herfst

oktober 8, 2012
tags:

Ik zie de worsteling elke dag weer als ik uit mijn raam staar. Ik kijk erna en denk, laat maar gaan, want je houdt dit niet lang vol! Ik zou het ze kunnen vertellen, maar uit ervaring van anderen weet ik dat mensen je toch vreemd aan kijken als je dit naar de boom voor je huis schreeuwt.
Maar toch zou iemand het ze moeten vertellen! De blaadjes gaan toch hoe ze het ook wenden of keren binnen kort vallen. De grond wordt dan bezaaid met bruine, groene en gele bladeren en dan weten we het zeker; de herfst is terug!

Stiekem ben ik heel blij met de herfst. Lekker binnen zitten met een kleedje en een kopje thee, de kaarsjes aan en heerlijke neerslachtige singer song writer muziek aan. Stiekem eind oktober al 1 keer een compleet kerstalbum van Sufjan Stevens luisteren en minstens halverwege november al stiekem in de doos met kerstversiering spieken! HEERLIJK!
Buiten dat alles is het zo fijn dat de sociale verplichting van de zomer eindelijk voorbij is. Het gevoel van “yes-het-is-mooi-weer-dus-ik-moet-hip-gekleed-zijn-en-wijn-drinken-met-mijn-hippe-vriendinnen-op-een-nog-hipper-terras”. Daar doet lekker niemand aan mee in de herfst. Nee, de herfst is de tijd van het jaar dat je heel niets mag doen zonder dit ook maar iemand te verantwoorden. De tijd van het jaar waarin niemand je het kwalijk neemt dat je uren op de bank ligt en staart naar de boom die voor je huis staat.
Heerlijk, een seizoen waarin je alles los mag laten. Nu alleen, net als de blaadjes aan de boom voor mijn huis, nog leren hoe dat ook alweer moest.

Groenknijn gaat trouwen

juni 1, 2012

Mama… mag ik lipstick op? Als klein meisje droomt iedere vrouw van de grote dag! Een mooie jurk, alleen maar leuke mensen om je heen en fantastisch weer. Allemaal ingrediënten voor een geweldige trouwdag.
We bedenken ons nog niet als we klein zijn dat ook mister perfect daar voor nodig is, volgens mij is dat op die leeftijd nog gewoon papa! Als je ouder wordt verandert het toch enigszins. Al bij date 1 schiet door je hoofd; is dit wedding material? Zo niet, dan blijft het lekker bij die ene avond wijntjes drinken in de kroeg. Zo ja, dan moet je er werk van maken, want zie die leukerd maar eens bij je te houden tot de grote dag!
Ik had geluk, mijn mister perfect liep rond in de stad waar ik kwam wonen. Copenhagen! Voor een uitwisseling pakte ik mijn koffers en besloot zeven maanden te genieten van alles en nog wat in die geweldige stad. Na vijf maanden was hij daar ineens. Een Zeeuw (terwijl ik mijn moeder nog wel beloofd had met een knappe Deen thuis te komen).
Al snel kregen we oog voor elkaar en tegen de tijd dat we beide weer naar Nederland vertrokken bestond onze wereld alleen nog maar uit roze wolken en veel verliefdheid! HEERLIJK!

Zelfs in het koude Nederland ging het allemaal goed en nu na vier jaar heb ik dan eindelijk die fel begeerde ring gekregen! Nope, hij ging niet op z’n knieën, en nee er was geen paard dat langs galoppeerde en ook speelde er geen film muziek op de achtergrond. Gewoon wij twee, een bos en een weg werp camera! 😀
En nu is het plannen geblazen, want veel tijd hebben we niet! Nog maar twee maanden en dan is het al zover, YES!

De Hollandse Costa del Sol

maart 26, 2012

Vorig jaar april kwam de zon zomaar ineens op visite. Het werd ontzettend warm, winkeliers stonden versteld van de omzet van de bikini’s en slippers en de mussen vielen spontaan van het dak! Heerlijk was het, dagen lang op het terras hangen, bruin worden, zonnebrand smeren! Loved it! Maar ineens bedacht ik me; APRIL!? Dit kan helemaal niet. April doet wat hij wil, April is de maand waarin je heus wel eens in je korte broek mag lopen, maar dan niet boos moet worden als het toch ineens koud wordt met een super plaatselijke regenbui.
Natuurlijk kan het aanvoelen als zomer, maar een hitte golf en lijntjes van bruinheid in April is gekkigheid.

Iedereen keek uit naar de zomer die daarop volgende, want als April al zo warm was, dan werd de zomer nog beter. Mensen boekten massaal een staplaats voor hun camper voor de maanden juli en augustus op de Hollandse campings die nog vrij waren en de zonnebrand crème stond overal goed aangevuld in de schappen.

Maar nee hoor, de zomer die geweldig had moeten zijn bracht in zijn hoogtij dagen allemaal maar regen naar de aarde. Dikke koude druppen, harde wind en bijna elke dag een grijze lucht was waar we het mee moesten doen. Ook jammer voor al die mensen die hun vakantie in het water zagen vallen daar aan de Hollandse Costa del Sol.

Als ik nu naar buiten kijk valt mij mond weer open van verbazing. Korte broeken weer, zoals wij Hollanders dat noemen. In Maart? Ja, want deze Maart scoort een 10 op warme zonnige dagen. Ik weet niet alles van het weer, maar één ding weet ik wel; ik boek geen plekje voor de camping op Bloemendaal deze zomer.

Mijn ticket naar rijkdom

maart 13, 2012

Zaterdag 10 maart 2012. De televisie wordt om 19:55 afgestemd op Nederland 1. Het is zover, weer een trekking van de Staatsloterij. Als Sjakie van de chocolade fabriek naar zijn gekochte reep staarde zo zat ook ik op de bank met het lot in mijn handen.

De eerste ballen vallen uit een soort reuzen wasmachine en niet veel later verschijnt het eerste nummer op het scherm. 8,…. Mijn ogen gaan snel heen en weer van het televisie scherm naar mijn lot dat ik stevig vasthoud in mijn trillende handen. Het volgende nummer,… 6.

Weer schieten mijn ogen heen en weer en al langzaam zie ik een mini fata morgana in de huiskamer ontstaan. Een cruise, een mooi huis aan de gracht, een dikke auto! Ze passen allemaal in dat kleine stukje droom dat ter plekke ontstaat voor mijn ogen.

De volgende nummer zie ik niet eens meer door de waas voor mijn ogen. Wie zou ik wat gaan geven? Een reisje voor al mijn vrienden naar Australië? Een koop huis voor mijzelf zodat ik nooit meer zou hoeven werken voor de huur? In één klap mijn eigen koffie zaakje opzetten zonder financiële ondersteuning van niemand niet! Het zal toch niet. De volgende nummers komen in beeld; een 3 een 2 en een 9. Weer schieten mijn ogen van het papiertje naar het beeldscherm. Dit kan toch niet, het zal toch niet zo zijn?! Als dat ook nog de bijbehorende letters op het scherm verschijnen kan ik mijn emoties niet meer inhouden. Ik controleer nog één keer of alles wel goed is gegaan, nog één keer check ik nummer voor nummer en cijfer voor cijfer mijn lot. Tranen vormen zich in mijn ogen en mijn hartslag stijgt naar een ongekend hoge snelheid.

Ik geloof het bijna niet, mijn ticket naar rijkdom, nooit meer werken en alleen nog maar reizen wordt bruut verscheurd.

Niets, helemaal niets! Ik doe nooit meer mee aan die stomme loterij.

Vlinders in mijn buik

maart 8, 2012

Na drie grijze donkere maanden dacht ik dat de zon niet meer bestond. Misschien was hij boos op Nederland vanwege alle uitlaatgassen. Misschien had iemand hem uitgescholden en wou hij niet meer terug komen. Ik had geen idee wat de reden kon zijn, maar ik dacht echt dat hij met de noorderzon vertrokken was.

Vorige week pakte ik nog een grote vuilniszak om al mijn zomer kleren weg te gooien of op te sturen naar een land waar de zon nog wel wou komen. Gelukkig ben ik soms heel lui wat nu als gevolg heeft dat ze zak met zomer kleren nog gewoon voor de kast staat. En dat is nu echt een mazzeltje, want vanmorgen toen ik één oog open knipte om mijn wekker uit te zetten zag ik iets vreemds. Het was als een weerzien van een long lost friend. Ik kreeg het er warm van. Ik wist niet waarom, maar het voelde of ik vlinders in mijn buik kreeg. Al snel ging ook mijn andere oog open en toen zag ik het pas echt; De zon is terug!! Hij doet het weer! Misschien is hij vergevingsgezind of miste hij ons kleine kaas landje gewoon. Wat het ook was, ik ben er blij mee, want heel misschien ben ik stiekem wel verliefd op de zon.

Een blauwe knie en een koel element

maart 1, 2012

Bij gebrek aan sociale welstand hebben wij weer een nieuwe feestdag in het leven geroepen; de nationale complimenten dag. Feit is dat drie collega’s vandaag al gegrapt hebben; wat zit je haar leuk! Nou bedankt, als ik vanmorgen meer tijd had gehad om het daadwerkelijk te kammen of te modeleren dan had ik dit compliment enorm kunnen waarderen, maar in dit geval weet ik dat het puur en alleen gaat om complimenten dag.

Op mijn zesde verjaardag weet ik nog goed dat ik een paar rolschaatsen kreeg van mijn ouders. Ik was zo ontzettend blij, want ik kon enorm goed rolschaatsen. Althans, zo moeilijk was dat toch niet? Rolschaatsen was iets als lopen, maar dan met wieltjes, toch?
Afijn, mijn nieuwe rolschaatsen haalde ik direct uit de doos en trok ze aan. Groen met roze waren ze, ik weet het nog heel goed. Ik trok mijn oma aan haar arm en zei blij; oma komt mee, dan laat ik zien hoe goed ik kan rolschaatsen. Dat compliment over hoe fantastisch ik kon rolschaatsen was al zo goed als binnen!
Ik stapte naar buiten, zette af met mijn ene been op de deurmat binnen en met mijn andere been schoot ik rechtstreeks in de spagaat. (ook knap trouwens)
Dikke tranen vormden zich al snel in mijn ooghoeken en mijn knie werd dik en blauw. Shit. In plaats van een compliment kreeg ik een koel element tegen mijn been en werden mijn rolschaatsen keurig terug in het doosje gestopt met de woorden; we nemen er wel eens de tijd voor om eens goed te oefenen.

Geen compliment voor mij.

Gelukkig kreeg ik wel bij elke spuug lelijke tekening te horen dat ik fantastisch was en kreeg ik ook een aai over mijn bol bij een mislukte radslag tijdens de gymnastiek uitvoering. Ik heb voldoende complimenten gekregen in mijn leven en daarom weet ik ook dat ze ontzettend leuk en goed voor je zijn.

Daarom wil ik bij deze besluiten dat elke dag complimenten dag mag zijn!
Bedankt voor het lezen leukerd, je bent echt tof!

De zingende Indiaan; 10 punten?

februari 29, 2012

Afgelopen zondag keken duizenden Nederlanders weer opgetogen naar de voorselectie van het Euro visie songfestival! De ene act na de andere betrad het podium en het publiek reageerde enthousiast op de optredens die de refuge passeerden. Er werd gestemd en uiteindelijk koos heel Nederland unaniem voor een meisje met een gitaar en een Indianen tooi. Ach ja, het is weer eens iets anders. Althans, dat moeten ze toch gedacht hebben?

Maar leren we het dan nooit? Doe maar niet gek, want dan doen we gewoon genoeg en daar houdt de jury van het Euro visie song festival van! De mega jurk van Linda Wagenmakers, de knipperde pakken van de Toppers en ook het draaiorgel van Sienke bewezen ons maar dat het Euro visie songfestival geen plek is waar nieuwe trends worden gecreëerd. Nee sterker nog; de simpele band met normale instrumenten en blij lachende mensen eindigt uiteindelijk elk jaar op nummer 1! (behalve als ze uit Volendam komen, want uiteraard kan alleen een oost-blok land winnen want dat is vooraf al bepaald in de achterkamertjes)

Vroeger keken wij met heel de familie naar dit spektakel en stiekem dacht ik toen; Als je het podium van het Euro visie Songfestival zou gaan halen je HET toch echt gemaakt had in Nederland. Je zou beroemd zijn en mensen zouden je de rest van hun leven onthouden als “het meisje van het songfestival”. Fantastisch leek me dat, eeuwige roem!

Ik heb me toen alleen nooit gerealiseerd dat eindigen als laatste je een eeuwige uitlach-status geeft waar Nederlanders nog jaren over door praten. Uiteindelijk lijkt het me voor je sociale leven en je zelfvertrouwen toch beter om maar niet mee te doen aan zoiets als het songfestival.

Toch blijft het grappig om weer te zien hoe heel Nederland weer vol goede moed een nieuwe versie tegemoet gaat met onze nieuwe inzending; de zingende Indiaan. Succes!